اصولى ، محدث ، رجاى ، معقولى ، منقولى ، عابد ، زاهد ، سخىّ ، متقى ، كريم النفس ، و علاوه بر علوم شرعيه و معارف دينيّه ، جامع فنون متنوعه و در حساب ، و جغرافيا و رياضيات و هندسه و نجوم متبحّر بود . وى از بزرگان دانشمندان و مدرسان نجف بشمار مىرفت و به مذاهب عامّه معرفت تام داشت . اساتيد و مشايخ اجازه او عبارتند از : 1 . آقا سيد محمد على بن محمد صادق ( م 1286 ق ) مؤلف حاشيه مكاسب . 2 . شيخ محمد باقر اصفهانى صاحب حاشيه معالم ( م 1301 ق ) . 3 . سيد محمد باقر خوانسارى ( م 1313 ق ) صاحب روضات الجنات . 4 . ميرزا محمد هاشم خوانسارى ( م 1318 ق ) صاحب مبانى الاصول . 5 . آقا سيد حسين كوه‌كمرى ( م 1299 ق ) . 6 . شيخ عبد العلى اصفهانى ( م حدود 1300 ق ) صاحب كرامات و مقامات معنوى . 7 . شيخ محمد حسين كاظمينى ( م 1308 ق ) . 8 . ملا لطف اللّه مازندرانى ( م 1311 ق ) . 9 . ميرزا حبيب اللّه رشتى ( م 1312 ق ) . 10 . آقا ميرزا ابراهيم خويى ( م 1325 ق ) مؤلف شرح نهج البلاغة . شاگردان خوانسارى مرحوم سيد ابو تراب خوانسارى حدود پنجاه سال در حوزه علميه نجف مشغول افاده و تدريس بود و شمار زيادى شاگرد تربيت نمود و اجازه داد از جمله : 1 . آيت‌اللّه سيد محسن حكيم ( م 1390 ق ) صاحب كتاب مستمسك . 2 . سيد محمد حجت كوه‌كمرى ( م 1389 ق ) از مراجع تقليد حوزه علميه